Het postkantoor

TNT: sure e can NOT

not

Zelhem waar ik woon is een klein dorp. Het gemoedelijke dat je daar in de omgeving (nog) tegenkomt spreekt mij wel aan. Zo ook op ons postkantoor.

Even een pakketje versturen. Naar het postkantoor, die vriendelijke mevrouw is er vandaag ook weer. Onze buurvrouw is voor mij aan de beurt. Ze heeft wat kleingeld dat gestort moet worden. Tellen en in zakjes doen dus. Ik heb de tijd, kijk een beetje rond.

Affiche: Wij gaan sluiten op 19 augustus. ? dat zal toch niet!

Ik ben aan de beurt.

"hallo je had weer een pakketje?"

"Ja dat klopt"

"hoe wilde je het ook alweer verzenden, standaard of verzekerd?"

"Gewoon standaard, zo goedkoop mogelijk" *lachen*.

"Zeg, wat lees ik daar nou, gaan jullie hier weg?"

"Ja de contracten lopen af en worden niet meer verlengd. Je zult vanaf 19 augustus dus naar Doetinchem of Hengelo moeten."

"Wat enorm jammer..." zeg ik, alsof deze opmerking van mij iets kan veranderen aan de beslissing van het postbedrijf.

"Ja er is een aantal mensen bezig met een handtekeningenactie"

"Nou dat gaat toch niet helpen"

"Nee dat denk ik ook niet"

*intussen heb ik betaald, en ben nog een beetje in gedachten*

"Nou wellicht zie ik je nog wel voor de 19e." zeg ik.

"Ach en anders zie ik jullie nog weleens bij mij thuis voorlangs lopen met de hondjes..."

"Ja dat zeker"

Glimlachend loop ik de winkel weer uit. Kennelijk heeft ze ons weleens zien lopen. Dat vind ik dan weer zo grappig. Is het haar weer gelukt mij met een glimlach het postkantoor te laten verlaten. Jammer dat ook weer dit stukje persoonlijke aandacht uit ons dorp gaat verdwijnen!